پروانه بشکن پیله تنهایی خود را

 این همه آه و فغان از چیست

من که میدانم

 درونت شوق آزادیست

حال اینجا روزی از نو

 رو به آغاز است

وقت پرواز است

بر تن افسرده خود یک تکانی ده

بندها بگشا

خورشید آن بالاست

امید در راه است

Click to view full size image